Teniersplaats Antwerpen

Malarze antwerpscy, których pomniki stoją w centrum

Spread the love

Dziś zabieram cię na spacer trasą, która pewnie znasz. Zaczniemy na dworcu Antwerpen Centraal a skończymy koło tunelu św. Anny dla pieszych pod rzeką, czyli pospacerujemy po centrum Antwerpii. A tematem spaceru są antwerpscy malarze, no tak jest ich naprawdę wielu i gdybyśmy chcieli taką malarską trasę sobie opracować, to chyba musielibyśmy chodzić zygzakiem po całym mieście przez tydzień. Dlatego ograniczymy się i to bardzo, a nasza trasa obejmuje miejsca, place w centrum, na których znajdują się pomniki czterech antwerpskich malarzy epoki baroku.

David Teniers II

Wychodząc z dworca na ulicę De Keyserlei idziemy w kierunku rzeki i historycznego centrum. Przechodzimy przez ulicę Frankrijklei, mijając po prawej stronie budynek opery i znajdujemy się na Teniersplaats, na którym znajduje się pomnik przedstawiający Davida Teniersa II (Młodszego). Przydomek Młodszy otrzymał, dlatego, że malarzem był również jego ojciec, który miał na imię też David. Zresztą ród Teniersa to ród malarzy, bo malarzami był nie tylko jego ojciec, ale także stryj, trzej bracia, siostrzeniec oraz jego syn, który też nazywał się David Teniers. Malarzem był również jego teść Jan Brueghel (Starszy) zwany Aksamitnym, bowiem ożenił się on z jego córką Anne Brueghel. Można zatem przypuszczać, że podczas rodzinnych spotkań rozmawiano o sztuce i malarstwie, przecież prawie wszyscy pracowali w jednej branży używając współczesnych określeń. Ale to David Teniers II jest najbardziej znanym dziś przedstawicielem rodu. Był nie tylko zdolnym malarzem, ale też był muzykalny i grał na skrzypcach. David Teniers (Młodszy) urodził się w Antwerpii jednak nie znamy dokładnej daty jego urodzin, ale znamy datę chrztu – 15 grudnia 1610 roku. Jego nauczycielem był oczywiście jego ojciec. W wieku 22 lat, czyli w roku 1632 uzyskał tytuł mistrza i został przyjęty do gildii św. Łukasza, która zrzeszała przedstawicieli zawodów artystycznych. W roku 1637 ożenił się z siedemnastoletnią wówczas Anne Brueghel, a świadkami był Peter Paul Rubens i Paul van Halmale. Państwo Teniers mieli ośmioro dzieci – trzech synów i pięć córek. Najstarszy syn – David Teniers III również został malarzem. Około roku 1650 rodzina przeprowadziła się do Brukseli z powodów zawodowych. Teniers był malarzem dworskim, pracował dla arcyksięcia Leopolda Wilhelma, regenta Niderlandów a potem jego następcy Don Juana, syna Filipa IV Habsburga. W maju 1656 roku, w wieku 35 lat zmarła jego żona Anne, została pochowana w Brukseli. W tym samym roku Teniers ożenił się z Isabellą de Fren, która była córką sekretarza Rady Brabancji. Para miała czworo dzieci – dwóch synów i dwie córki. David Teniers przyczynił się do powstania w Antwerpii Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych, która została oficjalnie uznana przez króla 26 stycznia 1663 roku. Był to jego ogromny osobisty sukces, bo nie tylko został jej pierwszym dyrektorem, ale otrzymał też od króla upragniony tytuł szlachecki, o który zabiegł wcześniej, ale bezskutecznie. W roku 1686 zmarła jego druga żona Isabella a on sam zmarł 25 kwietnia 1690 roku. Został pochowany w Brukseli obok pierwszej żony Anne i ich syna Davida Teniersa III, który zmarł 2 października 1685 roku. Pomnik Davida Teniersa pochodzi z roku 1866 i został wykonany przez J. Dujacu.

Davis Teniers II - Teniersplaats, Antwerpen

A jakim malarzem był Teniers? Był niezwykle pracowity i wszechstronny, namalował wiele obrazów o różnej tematyce. Jego specjalnością było malarstwo rodzajowe. Malował sceny z życia codziennego różnych warstw społecznych, głównie w przestrzeni otwartej. Malował również pejzaże, najczęściej flamandzką wieś. Poza tym malował też sceny rodzajowe, religijne, historyczne, portrety i martwe natury. Jego obrazy można dziś podziwiać w największych muzeach świata jak Prado, Luwr czy Ermitaż oraz w muzeach antwerpskich. W Polsce jego obrazy znajdują się w kilku muzeach m. in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, w Muzeum Narodowym w Kielcach.

Anton van Dyck

Antoon Van Dyck - Meir, Antwerpen

Idąc dalej ulicą Leysstraat dojdziemy do ulicy Meir a tu właśnie znajduje się pomnik kolejnego malarza – Antona van Dycka, który przez wielu uważany jest za najzdolniejszego ucznia Rubensa. A na pewno jest on najsławniejszym jego uczniem. Urodził się 22 marca 1599 roku w Antwerpii. Był siódmym dzieckiem zamożnego kupca, handlującego głównie jedwabiem Fransa van Dycka oraz hafciarki Marii Cuypers. Anton miał trzech braci i osiem sióstr, z których trzy zmarły w wieku dziecięcym. Malował od najmłodszych lat i szybko dostrzeżono jego wielki talent. Mając 10 lat rozpoczął naukę w pracowni Hendricka van Balena a następnie Petera Paula Rubensa. Gdy miał 16 lat otworzył swoją pracownię, ale dopiero w roku 1618 otrzymał oficjalnie tytuł mistrza i został członkiem antwerpskiej gildii. Rubens szybko docenił jego talent i umiejętności, powierzając mu funkcję swojego osobistego współpracownika. W roku 1620 za namową George’a Villiersa, księcia Buckingham wyjechał do Anglii i został zatrudniony przez króla Jakuba I Stuarta. Następnie udał się do Włoch, gdzie nadal się dokształcał studiując dzieła malarzy renesansu, ale też realizował zamówienia a miał ich sporo. Był cenionym portrecistą włoskiej arystokracji i bogatych mieszczan. Do Antwerpii wrócił w roku 1627 i od razu otrzymał wiele różnych zleceń. Malował nie tylko portrety, czy dzieła na zlecenie dworu arcyksiężnej Izabeli Klary Eugenii Habsburg, ale też obrazy religijne, które stanowiły wystrój kościołów. W roku 1632 ponownie wyjechał do Anglii i rozpoczął prace na dworze króla Karola I Stuarta. Anton van Dyck odniósł tam ogromny sukces, był szanowany a w uznaniu zasług król nadal mu tytuł szlachecki. W roku 1638 lub 1639 (różne dokumenty podają różne daty) poślubił Mary Ruthven, córkę Johna Ruthvena 3 hrabiego Gowrie. Mimo wielu zleceń van Dyck regularnie bywał w Antwerpii i Brukseli. Podczas pobytu w Paryżu poznał przyszłego króla Polski – Jana Kazimierza syna Zygmunta III Wazy. Królewicz został akurat uwolniony z aresztu, w którym przebywał z rozkazu kardynała Richelieu pod zarzutem szpiegostwa. Anton van Dyck wykonał wtedy kilka portretów Jana Kazimierza. Podczas swojego pobytu w Paryżu w roku 1641 van Dyck chorował, ale gdy wyzdrowiał wrócił do Londynu. Zmarł 9 grudnia tego samego roku, pochowany został w katedrze św. Pawła w Londynie. Krótko przed śmiercią urodziła się jego córka Justiniana, która w chwili śmierci ojca miała zaledwie 10 dni.

Antoon Van Dyck - Meir, Antwerpen

Anton van Dyck był wybitnym portrecistą i wywarł trwały wpływ na malarstwo portretowe w kolejnych wiekach. Eksperci zwracają uwagę, na uzyskanie przez niego w swoich obrazach miłego dla oka koloru cielistego, który wydaje się naturalnym w odbiorze. Pomnik wykonał belgijski rzeźbiarz Léonard De Cuyper w roku 1856.

Peter Paul Rubens

Idziemy dalej ulicą Meir, dochodzimy do Meirbrug i idziemy dalej prosto. Dochodzimy do budynku Boerentoren, i tu możemy wybrać czy idziemy ulicą Eiermarkt czy Schoenmarkt, ale to bez znaczenia, bo obie ulice i tak prowadzą do miejsca, które nas interesuje, czyli Groenplaats. Tu znajduje się pomnik malarza, którego twórczość chyba wszyscy w Antwerpii znają.

Cdn.